στάτους.

18 Oct

ήθελα να γράψω αλλά η Janis Joplin τα λέει καλύτερα…
I’ve been misery ‘n,
Ever since my daddy gone, yeah.
I’ve been, honey, I’ve been misery ‘n, yes I have, now.
Ever since my, since my daddy gone, gone, gone.
But I believe that it won’t,
Baby, it won’t be too long,
If I just could hang on,
Yeah, until my, till my misery
Will all be gone.

Whoa, I said my rooms, you know,
They’re so empty, empty, empty, empty, empty.
Filled up with sadness, sometimes, yeah.
My rooms are so empty, empty, empty, empty.
Child, filled up with sadness, honey, sometimes, sometimes.

Oh well it just, it just moves in,
Like the fog rolls in.
And I find I, well I can’t see you, baby,
For my tears.

But I’ve tried.
Don’t you know I’ve tried.
Cried, cried, cried, cried, cried.
Baby now, I’ve been missin’ you.
Oh, I’ve been missin’ you, babe!

Yeah, and it all seems to bother me
Much more that it seems it should be.
So, baby, now, now,
Baby, now, now,
Baby, tell me why,
Does it have to be
Oh, so wrong for me ?

I never thought I could ever want anybody,
No, no, no, never did, I never did.
Why am I feelin’ so strange ???
Whoaaaaa, I never, never, never needed nobody, no, no,
But maybe you could help me —
Why am I feelin’ so strange ?

Yeah, an’ I’ve got me a great,
An’ I’ve got a great big bed
With two pillows for my head.
Hey, but lately I been sleepin’, sleepin’ alone.

But I’ve tried,
Don’t you know I’ve tried.
Cried, cried,
You know how I’ve cried.
An’, an’ baby, I’ve been missin’ you.

Tried,
Don’t you know I’ve tried.
Cried,
Cried, cried, cried, cried,
Baby now, I’ve been missin’ you.

Tried,
Don’t you know I’ve tried.
Cried, cried,
You know how I’ve cried.
An’, an’ baby, I’ve been missin’ you,
Yeah …

Χωρις θαλασσα.

9 Jul

Ανηκω στη γενιά που ξεκαλοκαίριαζε στη Σιθωνία, όταν η υπολοιπη γενιά πήγαινε Κασσάνδρα. Βουτιές πριν το καλημέρα στις καβουροτρυπες, σωματικός ελεγχος πριν το Goa, μπύρες στο καρπουζάκι. Σε σημείο που αυτη η γενιά κάποια στιγμή βαρεθηκε και άρχισε να χαλβαδιάζει απέναντι το Αγιο Όρος που<< ήρθε και μας έφαγε το καλύτερο πόδι>>

Οι δεκαετίες πέρασαν, βάλε και κανα δυό παιδιά που έκανε μ.ο. αυτή η γενιά, ( και εκει τα νερά είναι βαθιά και κρύα Κωστάκη) βάλε και λίγο ακόμη που για να βάλεις βενζίνη για το δευτερο πόδι έπρεπε να πουλήσεις μισό νεφρο, λίγο περισσότερο που η υπόλοιπη γενιά ανακάλυψε τη Σιθωνία και γεμίσε με ρακέτες, άσβερκους, μπραζίλιαν με υπερλαδωμένους κώλους και κίνηση επιστροφής να τρως το τιμόνι την παρατήσαμε. 

Και μια μέρα τη θέλεις πίσω. Ορκίζεσαι πώς δε θα βουτήξεις σε άλλα νερά αν δεν είναι εκεί. Δεν έχω βουτήξει ακόμη φέτος. Περιμένω. 1402344548854

Eλευθερία

17 Sep

Εμείς οι άνθρωποι που λες, είναι καλό καμιά φορά να ξεμείνουμε από δουλειά, από σπίτι, από χρήματα, από ”φυσιολογικές” σχέσεις. Πανικοβάλλεσαι στην αρχή, αλλά είναι κάθαρση σου λέω. ‘Οταν έχεις φτάσει στο σημείο να έχεις χάσει τον εαυτό σου και τί πραγματικά σημαίνει ζώ, καλό είναι να τα χάσεις όλα. Και θα τα ξαναβρεις, θα τα ξαναανακαλύψεις, θα τα θυμηθείς πάλι σαν να  είσαι παιδί.

Τα παιδιά είναι ελεύθερα, όσο και αν νομίζουμε πώς εμείς οι γονείς τα ελέχγουμε. Εδώ δεν μπορούμε να ελέγξουμε την τύφλα μας, τις δικές μας ζωές, θα ελέγξουμε ζωές άλλων ανθρώπων; Και όχι μόνο των παιδιών, αλλά και του συντρόφου μας. Νομίζουμε πώς έχουμε εξουσία, δικαίωμα  να ορίζουμε, να κρίνουμε, να συγκρίνουμε ζωές άλλων ανθρώπων.
Ξέρεις τί είναι ελευθερία; Να μη σε αγγίζει τίποτα. Να μη σε πονά τίποτα. Να δέχεσαι τον πόνο, την στεναχώρια, πρόσεξε…όχι να τα αγνοείς, απλά να τα δέχεσαι. Αλλά να μην τα μοιράζεσαι. Να μην τα καθρεφτίζεις, να μην τα προβάλλεις στους άλλους ανθρώπους. Να μην ψάχνεις καποιον να κατηγορήσεις για ότι σου έχει συμβεί στη ζωή. ..Κάνουμε το λάθος να ελπίζουμε, να σκεφτόμαστε πολύ το μέλλον και ακόμη περισσότερο το παρελθόν, ξεχνώντας να ζήσουμε το τώρα. Για αυτό γεμίζουμε με ανασφάλειες, φόβους ενοχές και άγχος. ‘Εχουμε χάσει την αίσθηση που σου αφήνει ο ήλιος, η βροχή, να κολυμπάς γυμνός, να περπατάς χωρίς προορισμό. ‘Εχουμε χάθεί σε κοινωνικά όρια και πρέπει αλλά κυρίως, εχουμε χαθεί στο εγώ μας. Ο εγωίσμός είναι καλός, όταν αγαπάς τον εαυτό σου και τον προσέχεις. Δεν είναι καλός για να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους υπόλοιπους, είναι καταστροφικός όταν νομίζεις πώς είσαι ανώτερος, ή κατώτερος..Είσαι κάτι άλλο από τους υπολοιπους, ναι, όλοι ειμαστε διαφορετικοί, αλλά κανείς ανώτερος από τον άλλον. Το συμπαν είναι ένα και όλοι είμαστε ίσοι μπροστά του καλέ μου. θες δε θες. Αν το δεχτείς θα κοιμάσαι ησυχα τα βράδια και θα ζεις ελεύθερες στιγμές. Αν όχι, αυτό που σε τρώει, θα χορτάσει. Η ζωη ούτως ή αλλως από μόνη της είναι μιζερη και στενάχωρη. Εσύ ο ιδιος αποφασίζεις να την αλλάξεις όταν αποφασίζεις να μην σε αγγίζει τίποτα. Εκτός από την αγάπη. Εδώ είναι το μυστικό. Unconditional love. Και αυτήν μπορεις να τη διδαχθείς από τα ζώα, ίσως και απο κάποιες μητέρες. Διάβασα κάτι πολύ εύστοχο σήμερα. ”Ουδέποτε αγαπάμε επειδή”.    Image

η μία λύση είναι αυτή, Η άλλη είναι να τινάξεις τα μυαλά σου στον αέρα. Κι αυτό ελευθερία είναι..

και τί σου φταίνε οι κατσίκες;

12 Jun

Κυκλοφορούν απο χθες διάφορες γνώμες και αστεία περί κλεισίματος της ΕΡΤ. Καλό είναι να εχεις άποψη απλά να μη θεωρείς πώς η δική σου είναι και η σωστή. Επιτρέψτε μου δηλαδή να διαφωνήσω. Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής εδώ που έχουμε φτάσει θα επρεπε να συμφωνουμε  τουλάχιστον μεταξύ μας. Ναι υπήρχαν τεμπέληδες. Ναι αμοιβόντουσαν υπερβολικά. Ναι φυσικά και οι περισσότεροι μπήκαν με και ήταν φερέφωνα της εκάστοτε κυβέρνησης. ‘Οχι όμως όλοι. Και τους πήρε η μπάλα.Και τους πήρε χουντικά. Ναι όταν σταματησε το σήμα της ΕΡτ χθες χάθηκε απότομα, μας πάγωσε. Μου θύμησαμε τηλεθεατες στο Τρουμαν στορι με το Cease Transmission ‘Οπως πάγωνε με τα Ναι σε όλα στην ψήφιση των -τελικά λίγο λάθος Μνημονίων-. Δείχνω πληρη αδιαφορία για τους πρώτους, αυτούς που έκαναν όλους τους δ.υ να ειναι δακτυλοδεικτούμενοι τεμπέληδες. Ξερω κι εγώ πολλους.  Είμαι όμως  μαζί με τους δεύτερους. Γιατί ώς ιδιωτική υπάλληλος , η κρίση μας πήρε μονοτερμα εδώ και τεσσερα σχεδόν χρόνια. Οι λέξεις εργασιακά δικαιώματα, μισθός, δώρα ,ασφάλεια και επιδόματα μας προκαλούν τουλαχιστον γέλιο. Το γέλιο σου κόβεται όμως όταν παιρνεις έναντι κανα πενηνταρικο την εβδομάδα και δεν ξέρεις τί να το κάνεις. Αλλά εδώ που φτάσαμε,λες καλό ειναι κι αυτό. Το λες συνέχεια στον εαυτό σου μπας και τον πεισεις. Και στο λενε και οι υπολοιποι για να νιωσετε όλοι μαζί καλύτερα. Αλλα δεν πείθεσαι. Τα βαζεις κάτω και δε βγαίνεις ρε παιδί μου-ίδιως όταν βλεπεις πως ο εκάστοτε ‘επιχειρηματίας’ βγαίνει μια χαρά. Υπάρχουν επιχειρήσεις που ζορίζονται να μείνουν ανοιχτες και να συνεχίσουν να απασχολουν προσωπικό. Αλλα υπάρχουν και επιχειρήσεις που με προσχημα το ”έτσι είναι η αγορα” σε κανουν να αισθάνεσαι trash pack (γκουγκλ ιτ καινουρια ανοητη τρελα των παιδιών). 

Και εδώ ρωτάς τον εαυτό σου. Γιατι; Δεν εχουμε επιλογές; Δεν εχουμε δικαίωμα να πουμε όχι απο το να γκρινιάζουμε; Εγω ξυπνησα μια μέρα και είπα. Φτανει. Οχι άλλο. Αν είμαι να ζω με δανεικά αλλά να απασχολουμε 40+ ωρες την εβδομάδα προτιμώ να τριγυρνώ με τα παιδιά μου και τον σκύλο μου. Να τρώω μαζί τους το μεσημέρι, να βοηθάω αδέσποτα ρε φίλε. Και δεν θα επρεπε να ευχομαστε να παθουν κι άλλοι το ίδιο, μόνο και μόνο για να νιωθουμε πώς είμαστε πολλοί σε αυτή τη μιζέρια.Για κανέναν. Ενω θα επρεπε να βρουμε τρόπο να ξεφύγουμε όλοι μαζί απο αυτήν. Θα δώσω χέρι στον διπλανό μου, δε θα του σηκώσω κωλοδάχτυλο λέγοντας ”πάρτα τώρα κι εσυ μαλάκα να δεις πώς είναι” . Ειχα μπει σε αυτο το τριπακι. Ευτυχως βγήκα. Βγείτε.Να βγείτε…Είμαστε άνθρωποι, θα επρεπε να είμαστε Ανθρωποι. 

Κλείνω με μια φράση του Καμύ, που μου θύμισε η Νεκταρία σήμερα
 Απ’τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η Λύσσα&η Ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει,αυτός που τολμά να  αντιστέκεται σαυτό που σε συνθλίβει”
….και να σκεφτεστε…πέρα από τον μικρόκοσμό σας. στην τελική, τα κατσίκια σε κοπάδια είναι καλύτερα.

Τα ζύγια. (της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα)

10 Jun

‘Ερχεται ο καιρός που αναλογίζεσαι, σκεφτεσαι, τα βάζεις σε φανταστικές ζυγαριες, προσθέτεις, αφαιρείς και δε σου βγαίνουν. Τα ζύγια είναι πολλά. Η ενίοτε και λίγα. Ανάλογα με το τι θες να ζυγίσεις. Πόσα ζύγια να παίρνει η αγάπη; Πόσα κιλά να είναι η ανεξαρτησία; Πόσο  σου στοιχίζει να κάνεις αυτό που θες. Και αν το κάνεις και τελικά δε σου αρέσει; Δε το θες ετσι τελικά ρε παιδί μου, το θες κάπως αλλιώς, το θες οπως το θες τελος παντων, λογαριασμό θα δώσεις;
Και αν πρέπει να δώσεις λογαριασμό; Μολις έχω φτιάξει την καλύτερη πίτσα. Καλύτερη για μένα. Για τις δικες μου γευστικές απαιτήσεις.. Αν τη φας εσύ, μπορει να μη σου αρέσεi -αμφιβάλλω. Και βρέχει. Και σκεφτόμουν πώς είναι Ιουνιος και ακόμη δεν εχω πάει θάλασσα. Στη θαλασσα μου. Τοσο πολύ αλλαξαν τα θέλω μου; Ποσο μπορεις να προσαρμόσεις τα θέλω σου; Και τυχαία εβαλα Misery της Janis και ακούω. 

Και μόλις καταλαβα τί με ενοχλεί. An’ I’ve got a great big bed
With two pillows for my head.
Hey, but lately I been sleepin’, sleepin’ alone. κι εγώ ρε Janis ,δε θέλω άλλο.

Συνέχιζω να βάζω πράγματα στην φανταστική μου ζυγαρια μεχρι να βρω ισορροπία.

ο ‘Αλλος

22 May

καταλήγω. δεν έχει σημασία σε τί ηλικία θα τον γνωρίσεις. ‘Οταν γίνει όμως θα το καταλάβεις. Γιατί αντί να γίνεται συνήθεια θα γίνεται αγάπη. γιατί και μετά την απομυθοποίηση δε ξενερώνεις, το αντίθετο, είναι ακόμη καλύτερα. Με τον Αλλον μπορεις να μη μιλάς για ώρες ή να μιλάς για ώρες. Μπορεις να μη κάνεις ποτέ σχέδια για το μέλλον γιατι δε χρειάζεται-κανείς και ποτέ δεν ξέρει. γιατί δε θέλεις να τελειώσει.. γιατι δε χρειαζεται να πεις τι νιώθεις. γιατί σίγουρα υπάρχουν καλύτεροι εκει εξω αλλά εσύ, το δικό του τραγούδι θες να ακούς. γιατί η ζωή δεν παλεύεται με μοναξιά αλλα δεν παλεύεται και με συμβιβασμούς. γιατί η συντροφικότητα είναι ό,τι καλύτερο. γιατί με τον ‘Αλλον δεν χρειάζεσαι τίποτα ουσιαστικά όταν είναι εκεί. γιατί θέλεις να ξυπνάς μαζί του το πρώι…γιατί ξαφνικά αλλάζουν τα θέλω σου..  όχι μια φίλη. εγώ. 

Και άν;

22 May

Πάντα εκει που κάνω κάτι σημαντικό, μου ερχεται να γράψω. Ειναι η δική μου ψυχοθεραπεία και τελευταία τη χρειάζομαι περισσότερο απο ποτέ. Κι είναι τόσα πολλά που δεν ξέρω για τί να πρωτογράψω.

 Για αλλαγές, που όλοι καποια στιγμή χρειαζόμαστε και όταν έρθει η ώρα δεν ξέρουμε πώς να τις διαχειριστούμε ή αν θα επρεπε να τις κάνουμε; Τα λάθη είναι σημάδι πώς προχωράς, ναι αλλά ισως είναι και καταστροφικά. Η δεν είναι τελικά και τοσο καταστροφικά αλλα μας παίρνει τα μυαλά ο φόβος.

Με ένα ”αν” όλη μέρα πάνω από το κεφάλι, το μόνο που καταφέρνεις ειναι να κάνεις την τριχα τριχιά, που έλεγε η γιαγιά μου. Σκέψου ποσο δυσκολο ειναι να το χωνεψεις αν αμφισβητείς ό,τι καλό έρχεται. Ποτέ δεν το πιστεύω μεχρι να αποδειχθεί πώς είναι καλό. Σαν την αθωότητα και την ενοχή. Το αντίθετο κανω με ανθρωπους. Εμπιστεύομαι. Μεχρι να αποδειχθει το αντίθετο.

 

το γούφ

29 Apr

Πάντα μου άρεζαν τα σκυλιά. Στην περίπτωση που θα καταλήξω ηλικιωμένη και μόνη προτιμώ να είμαι περιτριγυρισμένη από δυό τρια σκυλιά παρά από γάτες. ‘Οχι πώς εχω κάτι με Imageτις γάτες απλά δε  ταιριάζουν στην προσωπικότητά μου.

Το πρώτο μου σκυλί ήταν η Ιρμα και την είχαμε στο πατρικό μου από κουτάβι. Δεν έμεινε μαζί μας πολύ παρα ένα χρόνο γιατι η μαμά μου αποφάσισε πώς παραμεγάλωσε και παραεπεφτε η τρίχα της παντού. ‘Ετσι ήταν η μαμά μου, το σπίτι επρεπε να ειναι τσιτωμένο και καθαρό 365 μέρες τον χρόνο, οπότε με τον έναν αυτο χρόνο ξεπέρασε τα όρια της. Τί και αν η Ιρμα ήταν η μονη της σχεδόν συντροφιά σχεδόν όλη μέρα, τί κι αν γυρνουσαμε απο το σχολείο και τους βρίσκαμε να παιζουν στο πατωμα; Καποια στιγμή υπερίσχυσε η εντολή ”σπίτι χωρις τρίχες” και η Ιρμα μετακόμισε στο μαγαζί του πατέρα μου, οπου έζησε τα υπόλοιπα της-ευτυχώς- αρκετά χρόνια.

Καποια στιγμή αποφάσισα να πάρω εγώ σκύλο. Και όσο και να κοιτούσα φωτογραφίες για υιοθεσίες στο διαδίκτυο, δεν το αποφασιζα. Ελεγα πώς θα βρώ ενα στο δρόμο ή καποιο που θα μου κάνει κλικ.

Και μια μέρα ειδα το Σέρλι. κουτάβι. με τις αυτάρες του και ενα βλέμμα παμπόνηρο. κανένα Puppy eye, σήμα κατατεθέν των κόκερ.

Ο Σερλι ηρθε μια νύχτα γύρω στις 12 στο σπίτι, μέσα σε ενα σακίδιο με ένα μπισκότο και μια μπλούζα, από τις καλύτερες εκπλήξεις που μου έκαναν ποτέ. Δύο μέρες άυπνη -γιατί δεν κοιμοταν- πολλούς μήνες με σφουγγαρίστρα και σφουγγάρια με χλωρίνες, σόδες και αλλα γιατροσόφια. 8 μήνες μαζί. Ορίτζιναλ μέλος της οικογένειας πια με δικαιώματα κανονικότατα. Το πιο τρυφερό σκυλί του κόσμου.Ενεργητικό ώς εκεί που δεν πάει. ‘Εχει χαλάσει παρκέ, ακουστικά, παντόφλες, παπούτσια, τσάντες, ρούχα, πόρτες, χαλιά ποτέ όμως την καρδιά μας. Γυρνάμε στο σπίτι και χοροπηδάει απο χαρά -ειλικρινά δεν εχω δει ούτε άνθρωπο να χαιρεται τοσο πολύ όταν με βλέπει. Είτε γυρίσω μετά από τεσσερις ώρες, είτε μετά από πέντε λεπτα γιατι ας πουμε ξέχασα τα κλειδια μου, η χαρά ειναι η ίδια. Είναι μόνιμα από πίσω μου σε ολο το σπίτι, αν μπορούσε να μιλήσει θα ακουγα ενα τρίτο μαμά. Είναι στα ποδια μου όταν ξαπλώνω και ακόμη πιο δίπλα μου όταν ειμαι στεναχωρημένη. Εχει πάρει το μέρος των παιδιών, όταν τα έχω μαλώσει- και αυτά παίρνουν το μέρος του όταν μαλώνω αυτόν. Δεν θέλει ανταλλάγματα, πέρα ίσως λίγο από το δικό μας φαγητό όταν τρώμε -εδώ βγαίνει το Puppy eyes. Ναι σαν κόκερ εχει πολύ τρίχα και πέφτει. Ναι είναι σαν παιδάκι και θέλει να παιζει με τα πάντα. Nαι τον βλέπω και νιώθω ευτυχία .. Ναι μαμά το εχω το σπίτι ‘στην τρίχα’ κυριολεκτικά. και το προτιμώ από πεντακάθαρο και τακτοποιημένο κάδρο. Τί να το κάνεις ένα όλοκληρο  σπίτι όταν τελικά, μετά από χρόνια μένεις μόνος σου;’ Ετσι ειναι οι άνθρωποι … παραξενευουν όσο μεγαλώνουν

#skouriασαμε

11 Mar

#skouriaσαμε!!

Tι κι αν πέσαν δακρυγόνα σε αυλές σχολείων και δακρύζαν τα μάτια των παιδιών, 600χλμ βόρεια στην πρωτεύουσα ‘κάποιοι’ το διεψευδαν, μέχρι που ήρθε η επίσημη δήλωση της αστυνομίας να το επιβεβαιώσει και οι ‘κάποιοι’ άρχισαν να σφυρίζουν ..αδιάφορα . Μπρος στον χρυσό τί είναι μια μικρή καταστροφή του ομορφοτερου,αρχαιότερου,παρθενου δάσους της Ελλάδας, η οποία πάλι ειναι διχασμένη. Να ερθει η αναπτυξη ή ΄όχι τελικά; ‘Οχι είπαν την Κυριακή δέκα χιλιάδες άτομα στην πορεία που εγινε στην Θεσσαλονίκη.Παντως αν ειχαν χιούμορ εκεί στην Ιερισσό, θα άνοιγαν ένα ‘Αγοράζω Χρυσό’ απέναντι απο τα εργοτάξια της Ελληνικός Χρυσός, όπως είπε και ο @eirwn

Αδιάφορα μάλλον είπαν και στον Στουρνάρα να σφυρίζει, σαν τον διαιτητή της -πετυχημενης-τηλεοπτικής διαφήμισης, ο οπόιος είναι ο ορισμός του ‘αλλού βαράν τα οργανα, αλλού γίνεται γάμος’. Το πήρε πολύ πατριωτικά να σώσει την Ελλαδα αλλά η σωτηρία της ψυχής είναι μαλλον πιο εύκολη. Λαθος δρόμο πήραμε καρδιά μου και ερχεται η τρόικα να το επιβεβαιώσει λέγοντας πώς η εγχειρηση πετυχαίνει αλλά ο ασθενής μάλλον..θα απεβιώσει

Διοτί συμφωνα με τον ανεπαναλητπο Αδωνι (το) ε, δεκαπεντε χιλιαδες αυτοκτονιες δεν είναι δα και μεγάλο νούμερο. Φυσικά και δεν είναι τιτανομέγιστε πωλητη βιβλίων,αφου τα μεγαλύτερα νούμερα ειναι μέσα στη Βουλή, προσπαθώντας να σώσουν επίορκους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι εξακολουθουν να πληρώνονται, αλλά οχι η ανεργη, με δύο παιδιά γυναίκα που απειλουσε να αυτοκτονήσει στην Ομόνοια, ΄ζωντας χωρίς επιδόματα.Γιατί ελλαδα εισαι,μή ξενχνας, πρώτα θα μας παρουν το σκαλπ και μετά θα πειράξουν το Δημοσιο. Κραταει χρονια αυτή η πελατειακή σχέση Αντωνάκη μου. Ματαια Περιμένουμε να πάρεις το καπελο σου και να φύγεις

Ο Βορίδης απείλησε να ξεδοντιάσει την βια της αριστεράς. Λογικο μου ακούγεται αφού στο παρελθόν είχε παρε δωσε με ΕΠΕΝ και τσεκούρια. Να πάρετε και τα ασβερκα παλικάρια μαζί σας που με σιδηρογροθιές ή οχι κυκλοφορούν στην Αθήνα και ψάχνουν κατάλληλο μέρος να ανοίξουν και πάλι τους φουρνους και να προσηλωθούν στην σαπουνοποιϊα.. Λυπαμαι παιδιά, δεν ειναι στις επιλεξιμες δρασεις του Εσπα.

Εφτά νομά σε ένα δωμά. Ο Ατσαλάκωτος μπήκε φυλακή με βλέμμα κύριος ήρθα και κύριος φεύγω, ο Ακης καταδικάστηκε και ο Κασιδιάρης έκλεισε το μάτι στη δικαιοσύνη (ενταξει ειναι τικ) και τους ειπε και καραγκιόζηδες φεύγοντας, έτσι για να μή ξεχνάνε σε ποιόν μιλάνε…
Κάτι τέτοιες μέρες θυμάμαι τον Darth Vader ή τον Τσακ Νορις..

 

ελεύθεροι;

7 Feb

λένε πώς γεννιόμαστε ελεύθεροι μα ήδη εξαρτώμαστε από έναν άλλον άνθρωπο. θα ελεγα πώς γεννιόμαστε εξαρτημένοι μεχρι να αποφασίσουμε να είμαστε ελευθεροι. από ανθρωπους, χρήματα,εργοδότες, τσιγάρα, διαδίκτυο, φαινεσθαι, μεχρι τότε κανεις δε μπορεί να μιλά για ελευθερία.αυτό εννοούσε ο Καζαντζάκης. δε φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα. είμαι ελεύθερος.

το παλεύω..

jgalanis

Just another WordPress.com site

********************** CretanPatriot *********************

*************** (Blog Ελλήνων Δημοκρατών) ***************

draftguide

Προχειρη καταγραφη εντυπωσεων

~U~

Τὰ πάντα ῥεῖ

fictionalities

Among our articles of lazy hardware, I recommend the faucet that stops dripping when no one is listening to it.

Colour In Your Dreams

put some colour in your dreams!

Μια Pina Colada με ποδια

Περάστε, καθίστε, το βρήκατε εύκολα;

Stakon's Blog

New Tech Politics... Ένα blog για Πολιτική & Νέες Τεχνολογίες, με δόσεις αθλητισμού και πολιτισμού

discolata's story

“The only people for me are the mad ones, mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never say a commonplace thing, but burn, burn, burn, like fabulous yellow roman candles, exploding like spiders across the stars and in the middle you see the blue centerlight pop.” — Jack Kerouac

Πυγολαμπίδες στο κλουβί

Οδηγός Eκδηλώσεων & Ελεύθερου Χρόνου για τα Παιδιά και την Οικογένεια

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

ypoptomousi

Lets unfuck the world.

easy 'n cosy

urban thoughts

drama queen in action

Overly Dramatic

Τα Χαμένα Επεισόδια

Και πάμε στου κόσμου την πιο νευρικιά διαδρομή

risinggalaxy

«Για την ελευθερία του καθενός και την ισότητα όλων..»

Freequency Project

freequency.gr

minima retalia

plugs by @nootropia