Τουίτερ πάρτ ουάν

Στο twitter είχα ανοίξει λογαριασμό πέρισι ωθούμενη φυσικά από την περιέργεια μου. Εκανα προφίλ ,άρχισα να το ψάχνω και μετά απο ένα τέταρτο το βρήκα εντελώς βαρετό και αδιάφορο. Δεν καίγομαι να μάθω in real time άν η Κim Kardashian είναι στο αεροδρόμιο και η πτηση της έχει καθυστέρηση γιατί γενικώς με τη σόου μπίζνα δεν τα πάω καλά. Βρήκα κανά δυο μπάντες και 4 ενημερωτικά sites και αυτό ήταν. Είπα ένα hello world και αυτό ήταν το ένα και μοναδικό μου tweet για πολύ καιρό.
Ενα χρόνο μετά το ξανατσέκαρα και τυχαία άρχισα να ακολουθώ 2-3 ανθρώπους που με τη σειρά τους με ακολουθησαν και βρήκα κι αλλους κ.ο.κ ..  Δυο περιπου μήνες μετά και 1000 tweets εχω καταλήξει στα εξής
.Είναι η εξέλιξη του fb.  Είναι η εξέλιξη του στάτους.  Είναι προσωπικές εξομολογήσεις στο πουθενά.  Σαν να φωνάζεις δυνατά (συνήθως απο την κορφή -κανέλλα). Αυτό που σε πιάνει οταν θες να πεις κατι  και να το μοιραστείς όχι απαραίτητα με *δικούς* σου ανθρώπους. Είναι το σοσιαλαιζινγκ στην πιο αστεία του μορφή.  To γουστάρω γιατί ενημερώνομαι , λέω ότι μου κατέβει στο κεφάλι ( τις περισσότερες φορές βλακείες) ,γελάω, βρίζω στο πουθενά, δεν με νοιάζει ποιος με ακολουθεί , πόσοι είναι, αν μου κάνουν unfollow , δεν βάζω τόνους και ξεχνάω τις τελείες. Οχι ότι σας ενδιαφέρει η αποψή μου, είμαι σίγουρη ότι εχετε την δική σας , αλλά 140 χαρακτήρες  κάποιες φορέςδεν μου φτάνουν..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s