Και άν;

Πάντα εκει που κάνω κάτι σημαντικό, μου ερχεται να γράψω. Ειναι η δική μου ψυχοθεραπεία και τελευταία τη χρειάζομαι περισσότερο απο ποτέ. Κι είναι τόσα πολλά που δεν ξέρω για τί να πρωτογράψω.

 Για αλλαγές, που όλοι καποια στιγμή χρειαζόμαστε και όταν έρθει η ώρα δεν ξέρουμε πώς να τις διαχειριστούμε ή αν θα επρεπε να τις κάνουμε; Τα λάθη είναι σημάδι πώς προχωράς, ναι αλλά ισως είναι και καταστροφικά. Η δεν είναι τελικά και τοσο καταστροφικά αλλα μας παίρνει τα μυαλά ο φόβος.

Με ένα ”αν” όλη μέρα πάνω από το κεφάλι, το μόνο που καταφέρνεις ειναι να κάνεις την τριχα τριχιά, που έλεγε η γιαγιά μου. Σκέψου ποσο δυσκολο ειναι να το χωνεψεις αν αμφισβητείς ό,τι καλό έρχεται. Ποτέ δεν το πιστεύω μεχρι να αποδειχθεί πώς είναι καλό. Σαν την αθωότητα και την ενοχή. Το αντίθετο κανω με ανθρωπους. Εμπιστεύομαι. Μεχρι να αποδειχθει το αντίθετο.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s