Τα ζύγια. (της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα)

‘Ερχεται ο καιρός που αναλογίζεσαι, σκεφτεσαι, τα βάζεις σε φανταστικές ζυγαριες, προσθέτεις, αφαιρείς και δε σου βγαίνουν. Τα ζύγια είναι πολλά. Η ενίοτε και λίγα. Ανάλογα με το τι θες να ζυγίσεις. Πόσα ζύγια να παίρνει η αγάπη; Πόσα κιλά να είναι η ανεξαρτησία; Πόσο  σου στοιχίζει να κάνεις αυτό που θες. Και αν το κάνεις και τελικά δε σου αρέσει; Δε το θες ετσι τελικά ρε παιδί μου, το θες κάπως αλλιώς, το θες οπως το θες τελος παντων, λογαριασμό θα δώσεις;
Και αν πρέπει να δώσεις λογαριασμό; Μολις έχω φτιάξει την καλύτερη πίτσα. Καλύτερη για μένα. Για τις δικες μου γευστικές απαιτήσεις.. Αν τη φας εσύ, μπορει να μη σου αρέσεi -αμφιβάλλω. Και βρέχει. Και σκεφτόμουν πώς είναι Ιουνιος και ακόμη δεν εχω πάει θάλασσα. Στη θαλασσα μου. Τοσο πολύ αλλαξαν τα θέλω μου; Ποσο μπορεις να προσαρμόσεις τα θέλω σου; Και τυχαία εβαλα Misery της Janis και ακούω. 

Και μόλις καταλαβα τί με ενοχλεί. An’ I’ve got a great big bed
With two pillows for my head.
Hey, but lately I been sleepin’, sleepin’ alone. κι εγώ ρε Janis ,δε θέλω άλλο.

Συνέχιζω να βάζω πράγματα στην φανταστική μου ζυγαρια μεχρι να βρω ισορροπία.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s