wolves

Χθες άκουσα ένα από τα πιο όμορφα και μελαγχολικά τραγούδια. Μ’αρέσει η μελαγχολία όσο ακριβώς μου αρέσει και η χαρά. Τη βρίσκω με στενάχωρους στίχους, καταθλιπτικές μουσικές ηλιοβασιλέματα και σιωπές τη νύχτα.  Τα έχουμε όλα τόσο ”όπως πρέπει να γίνουν” στο μυαλό μας και πάντα κάτι γίνεται και δεν είναι καθόλου ”όπως πρέπει” .  Αναρχία στα σχέδια που κάνεις για τη ζωή. Και ενώ λες, δεν τρέχει κάστανο, θα πορευτώ έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα , τρεχει κάστανο και μάλιστα πολλά.  Τα κάστανα λοιπόν είναι μικρές μαύρες σκέψεις σαν λύκοι, μαύροι και άγριοι. Κρύβονται μέσα στο μυαλό σου και περιμένουν καρτερικά να εμφανιστούν με οποιαδήποτε αφορμή ουρλιάζοντας σιωπηλά ακόμη και στις καλές σκέψεις. Σιωπηλά όμως , πάντα σιωπηλά, μέχρι που κάποιο βράδυ γίνονται λυγμοί ευτυχώς. Ανακούφιση. Διορθώνεις και προχωράς. Μέχρι να εμφανιστούν πάλι οι λύκοι. Ισως κάποια στιγμή καταφέρεις και τους εξαφανίσεις τελείως. Ισως κάποια στιγμή γίνουν όλα όπως πρέπει. Ή ίσως κάποτε αποδεχθείς το ”όπως είναι” .

Μπα, καλύτερα με τους λύκους.. Wolves

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s