και τί σου φταίνε οι κατσίκες;

Κυκλοφορούν απο χθες διάφορες γνώμες και αστεία περί κλεισίματος της ΕΡΤ. Καλό είναι να εχεις άποψη απλά να μη θεωρείς πώς η δική σου είναι και η σωστή. Επιτρέψτε μου δηλαδή να διαφωνήσω. Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής εδώ που έχουμε φτάσει θα επρεπε να συμφωνουμε  τουλάχιστον μεταξύ μας. Ναι υπήρχαν τεμπέληδες. Ναι αμοιβόντουσαν υπερβολικά. Ναι φυσικά και οι περισσότεροι μπήκαν με και ήταν φερέφωνα της εκάστοτε κυβέρνησης. ‘Οχι όμως όλοι. Και τους πήρε η μπάλα.Και τους πήρε χουντικά. Ναι όταν σταματησε το σήμα της ΕΡτ χθες χάθηκε απότομα, μας πάγωσε. Μου θύμησαμε τηλεθεατες στο Τρουμαν στορι με το Cease Transmission ‘Οπως πάγωνε με τα Ναι σε όλα στην ψήφιση των -τελικά λίγο λάθος Μνημονίων-. Δείχνω πληρη αδιαφορία για τους πρώτους, αυτούς που έκαναν όλους τους δ.υ να ειναι δακτυλοδεικτούμενοι τεμπέληδες. Ξερω κι εγώ πολλους.  Είμαι όμως  μαζί με τους δεύτερους. Γιατί ώς ιδιωτική υπάλληλος , η κρίση μας πήρε μονοτερμα εδώ και τεσσερα σχεδόν χρόνια. Οι λέξεις εργασιακά δικαιώματα, μισθός, δώρα ,ασφάλεια και επιδόματα μας προκαλούν τουλαχιστον γέλιο. Το γέλιο σου κόβεται όμως όταν παιρνεις έναντι κανα πενηνταρικο την εβδομάδα και δεν ξέρεις τί να το κάνεις. Αλλά εδώ που φτάσαμε,λες καλό ειναι κι αυτό. Το λες συνέχεια στον εαυτό σου μπας και τον πεισεις. Και στο λενε και οι υπολοιποι για να νιωσετε όλοι μαζί καλύτερα. Αλλα δεν πείθεσαι. Τα βαζεις κάτω και δε βγαίνεις ρε παιδί μου-ίδιως όταν βλεπεις πως ο εκάστοτε ‘επιχειρηματίας’ βγαίνει μια χαρά. Υπάρχουν επιχειρήσεις που ζορίζονται να μείνουν ανοιχτες και να συνεχίσουν να απασχολουν προσωπικό. Αλλα υπάρχουν και επιχειρήσεις που με προσχημα το ”έτσι είναι η αγορα” σε κανουν να αισθάνεσαι trash pack (γκουγκλ ιτ καινουρια ανοητη τρελα των παιδιών). 

Και εδώ ρωτάς τον εαυτό σου. Γιατι; Δεν εχουμε επιλογές; Δεν εχουμε δικαίωμα να πουμε όχι απο το να γκρινιάζουμε; Εγω ξυπνησα μια μέρα και είπα. Φτανει. Οχι άλλο. Αν είμαι να ζω με δανεικά αλλά να απασχολουμε 40+ ωρες την εβδομάδα προτιμώ να τριγυρνώ με τα παιδιά μου και τον σκύλο μου. Να τρώω μαζί τους το μεσημέρι, να βοηθάω αδέσποτα ρε φίλε. Και δεν θα επρεπε να ευχομαστε να παθουν κι άλλοι το ίδιο, μόνο και μόνο για να νιωθουμε πώς είμαστε πολλοί σε αυτή τη μιζέρια.Για κανέναν. Ενω θα επρεπε να βρουμε τρόπο να ξεφύγουμε όλοι μαζί απο αυτήν. Θα δώσω χέρι στον διπλανό μου, δε θα του σηκώσω κωλοδάχτυλο λέγοντας ”πάρτα τώρα κι εσυ μαλάκα να δεις πώς είναι” . Ειχα μπει σε αυτο το τριπακι. Ευτυχως βγήκα. Βγείτε.Να βγείτε…Είμαστε άνθρωποι, θα επρεπε να είμαστε Ανθρωποι. 

Κλείνω με μια φράση του Καμύ, που μου θύμισε η Νεκταρία σήμερα
 Απ’τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η Λύσσα&η Ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει,αυτός που τολμά να  αντιστέκεται σαυτό που σε συνθλίβει”
….και να σκεφτεστε…πέρα από τον μικρόκοσμό σας. στην τελική, τα κατσίκια σε κοπάδια είναι καλύτερα.