Eλευθερία

Εμείς οι άνθρωποι που λες, είναι καλό καμιά φορά να ξεμείνουμε από δουλειά, από σπίτι, από χρήματα, από ”φυσιολογικές” σχέσεις. Πανικοβάλλεσαι στην αρχή, αλλά είναι κάθαρση σου λέω. ‘Οταν έχεις φτάσει στο σημείο να έχεις χάσει τον εαυτό σου και τί πραγματικά σημαίνει ζώ, καλό είναι να τα χάσεις όλα. Και θα τα ξαναβρεις, θα τα ξαναανακαλύψεις, θα τα θυμηθείς πάλι σαν να  είσαι παιδί.

Τα παιδιά είναι ελεύθερα, όσο και αν νομίζουμε πώς εμείς οι γονείς τα ελέχγουμε. Εδώ δεν μπορούμε να ελέγξουμε την τύφλα μας, τις δικές μας ζωές, θα ελέγξουμε ζωές άλλων ανθρώπων; Και όχι μόνο των παιδιών, αλλά και του συντρόφου μας. Νομίζουμε πώς έχουμε εξουσία, δικαίωμα  να ορίζουμε, να κρίνουμε, να συγκρίνουμε ζωές άλλων ανθρώπων.
Ξέρεις τί είναι ελευθερία; Να μη σε αγγίζει τίποτα. Να μη σε πονά τίποτα. Να δέχεσαι τον πόνο, την στεναχώρια, πρόσεξε…όχι να τα αγνοείς, απλά να τα δέχεσαι. Αλλά να μην τα μοιράζεσαι. Να μην τα καθρεφτίζεις, να μην τα προβάλλεις στους άλλους ανθρώπους. Να μην ψάχνεις καποιον να κατηγορήσεις για ότι σου έχει συμβεί στη ζωή. ..Κάνουμε το λάθος να ελπίζουμε, να σκεφτόμαστε πολύ το μέλλον και ακόμη περισσότερο το παρελθόν, ξεχνώντας να ζήσουμε το τώρα. Για αυτό γεμίζουμε με ανασφάλειες, φόβους ενοχές και άγχος. ‘Εχουμε χάσει την αίσθηση που σου αφήνει ο ήλιος, η βροχή, να κολυμπάς γυμνός, να περπατάς χωρίς προορισμό. ‘Εχουμε χάθεί σε κοινωνικά όρια και πρέπει αλλά κυρίως, εχουμε χαθεί στο εγώ μας. Ο εγωίσμός είναι καλός, όταν αγαπάς τον εαυτό σου και τον προσέχεις. Δεν είναι καλός για να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους υπόλοιπους, είναι καταστροφικός όταν νομίζεις πώς είσαι ανώτερος, ή κατώτερος..Είσαι κάτι άλλο από τους υπολοιπους, ναι, όλοι ειμαστε διαφορετικοί, αλλά κανείς ανώτερος από τον άλλον. Το συμπαν είναι ένα και όλοι είμαστε ίσοι μπροστά του καλέ μου. θες δε θες. Αν το δεχτείς θα κοιμάσαι ησυχα τα βράδια και θα ζεις ελεύθερες στιγμές. Αν όχι, αυτό που σε τρώει, θα χορτάσει. Η ζωη ούτως ή αλλως από μόνη της είναι μιζερη και στενάχωρη. Εσύ ο ιδιος αποφασίζεις να την αλλάξεις όταν αποφασίζεις να μην σε αγγίζει τίποτα. Εκτός από την αγάπη. Εδώ είναι το μυστικό. Unconditional love. Και αυτήν μπορεις να τη διδαχθείς από τα ζώα, ίσως και απο κάποιες μητέρες. Διάβασα κάτι πολύ εύστοχο σήμερα. ”Ουδέποτε αγαπάμε επειδή”.    Image

η μία λύση είναι αυτή, Η άλλη είναι να τινάξεις τα μυαλά σου στον αέρα. Κι αυτό ελευθερία είναι..

Advertisements

τουίτερ πάρτ του

Στο τουίτερ δεν ακούει κανείς Χατζηγιάννη.Το φέισμπουκ δεν θα έπρεπε να υπάρχει.Για ένα διαστημα υπήρξε η diaspora*. Θυμάσαι την πικέ της μαμάς σου. Αν υπήρχε ένα ποτό αυτό θα ήταν το τανκερέι και από αναψυκτικά μόνο η κοακόλα.Καποιοι αγανακτούν,κάποιοι όχι. Γκρινιάζουμε γιατι έχει κρυο τον χειμώνα και πολύ ζέστη το καλοκαίρι.Μόλις πλένουμε τα αυτοκίνητα βρέχει (φάκτ). Τρώμε παγωτά με τους κουβάδες και λατρεύουμε σοκολάτα. Διαφωνούμε πάντα για το σουβλάκι καλαμάκι. ‘Ολα έχουν σχέση με τα ζώδια και διαβάζουμε ευλαβικά Πανόπουλο ή περιμένουμε τα σχόλια του οπτιμους αρκτικους. Το αβαταρ πρεπει να έχει α.φωτογραφική μηχανή στα μούτρα β.μπαλόνι. γ. μια τουλάχιστον επεξεργασία με cross process, πατουσάκια.

 

Θα μάθεις ότι γίνεται, ενω στον εξω κόσμο ούτε υποψιαζονται ακόμα. ‘Οταν πέφτει, πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι μας.Τα μίξερ προκαλούν εθνικούς διχασμούς. Επιβιώνεις μόνο με τον σαρκασμό και ειδικότερα τον αυτοσαρκασμό. Και πρεπει να τον έχεις και να τον μιλάς φλούεντλυ. Στο τουίτερ δεν εχουν θέση τα γκρίκλις και τα κεφαλαία.Κάποια τουίτς των Λακουκαράτσα, Ινοχτά, Αλεκζούντερ Ταζγκα,Ισμινούτα, Ιοάννα  και πολλών αλλων, σε κάνουν να  πιστεύεις πώς ειναι ιδιοφυϊες. Κάποια ντιεμ ή μένσιονς σε κάνουν να χαμογελάς πάνω από το σμάρτφόν.Ολοι έχουν.  Εχεις 140 χαρακτήρες μόνο. Καποιες φορες περισσεύουν. Μαθαίνεις την λέξη χιπστερ.Υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στο σ’αγαπώ και στο σ’αγαπάω. Εχει κι αλλους εκει έξω που οι εγκεφαλοι σας μοιάζουν. Και τους ανακάλυψες.

 

Υ.γ. Εξακολουθώ να μην βαζω τόνους παντού, εκτός και άν είναι να μπερδευτεις με αλλη λεξη.

Η Πάντα Αλλού

Υ.γ.2 ‘Ολα είναι δίπλα στη νουαζέτα